Hoe gaat het?

De vrouw die halverwege in de rij stond bij de parcel service was nogal verstaanbaar aan het bellen. Ze wilde van de persoon die ze aan de lijn had weten of de afspraak die ze in haar agenda tegen was gekomen ‘gewoon een bila’ was.

Nee, die afspraak was iets anders. Bleek.

‘Oh, nee, dan is het goed, want ik vroeg me al af wat dit was,’ zei ze. ‘Ik heb namelijk een week geleden al een bila met Merel gehad. Vandaar dat ik het nog even check.’

Ze sprak ‘Merel’ uit op de toon van iemand die meteen even wilde laten weten dat ze op gelijke voet met Merel stond. Of eigenlijk dat ze net iets hoger stond. En dat wilde ze niet alleen aan de persoon met wie ze belde duidelijk maken, maar ook aan ons, de andere mensen in de rij.

Niet dat het ons iets kon schelen. We waren allemaal blij dat de kwestie was afgedaan. Konden we weer stil en in onszelf gekeerd wachten tot we aan de beurt waren.

(Volgens mij is zo’n rij voor veel mensen de enige plek in hun bestaan waar ze rust vinden. Maar dat terzijde, lees vooral door.)

De persoon aan de andere kant van de lijn wilde het toch nog eens uitleggen, want we hoorden langzame en geduldige zinnetjes uit het mobieltje van de vrouw pruttelen. Ondertussen boog zij zich met gefronste wenkbrauwen voorover om een vlekje op de neus van haar linker hoge hak te inspecteren. Zo nu en dan neuriede ze gedachteloos ‘hm… hm’ om het gesprek op gang te houden. God mocht weten waarom, want ze had het allang opgegeven. Die afspraak kreeg ze niet meer uit haar agenda. En ze zou wel merken waar het over ging.

Bovendien was ze bijna aan de beurt.

‘Wacht even Sebas, ik moet mijn QR-code zoeken,’ Ze veegde driftig heen en weer op haar mobieltje.

‘Hoe gaat het trouwens met jou?’ vroeg ze.

We hoorden paar korte zinnen aan de andere kant van de lijn. Ze veegde en tikte verder.

‘Oh… Jeetje… Sinds wanneer?’

Weer een paar zinnen. (En weer veeg, tik, veeg, tik…)

‘Waar woon je nu dan?’

‘…’ (Veeg, tik, veeg, tik…)

‘Oh… maar da’s toch ook best leuk? Ja, wel ver weg, ja…’ Ze knikte. ‘En de kinderen?’

‘…’ (Veeg, tik, veeg, tik…)

‘Goh…’

‘…’

De vrouw viel stil en keek wanhopig om zich heen. OMG! zagen we haar denken.

‘Ah joh, kop op, neem gewoon lekker een biertje!’

‘…’ (Veeg, tik, veeg, tik…)

‘Oh… echt? Zei de dokter dat? Echt helemaal niks meer? Hoezo dát?’

‘…’ (Veeg, tik, veeg, tik…)

‘Goh… nou… een theetje dan?’ Ze lachte schel.

Het gesprek met Sebas kwam niet meer goed. De vrouw keek weer rond en wij keken terug. Stukje bij beetje drong tot haar door dat iedereen getuige was geweest van hoe zij in één minuut en 38 seconden het leven van Sebas had gefileerd terwijl zij haar QR-code zocht.

Haar mobieltje bromde.

‘Sebas, sorry, ik zie dat Merel me belt. Ik moet hangen. Spreek je snel!’

Ze nam op: ‘Hi Merel!’

Met de veegjes en tikken had ze niet alleen de QR-code gevonden maar en passant ook haar toestel op speaker gezet. De hele rij hoorde Merel antwoorden: ‘Ja, hoi. Ik kreeg een paar minuten geleden een appje van Sebas dat je wil weten waar die afspraak van volgende week over gaat.’

De vrouw keek in paniek naar haar scherm op zoek naar de speakerknop.

‘Maar dat weet je toch?’ ging Merel verder. ‘We gaan wat schuiven met de afdelingsclusters. En het het leek me dus wel handig om samen met Sebas even wat dingen door te nemen.’

Onverwachte plotwending. De vrouw bevroor.

‘Ik begrijp niet dat je dat vergeten bent, ‘zei Merel. ‘We hebben het er vorige week nog over gehad in ons bila!’

‘…’

‘Je weet dat Sebas het even wat kalmer aan gaat doen, toch? Daarom gaan we wat van hem naar jou schuiven. En wat van jou naar mij.’

‘…’

‘En trouwens, Sebas wil niet dat iedereen weet wat er aan de hand is, dus hou je een beetje in en wees volgende week aardig voor hem.’

De vrouw klemde haar mobieltje tussen haar wang en schouder en nam haar pakje aan. ‘Ja, nee, natuurlijk, komt goed,’ zei ze.

Iedereen in de rij stapte opzij om ruimte te maken voor de vrouw, die nog eens naar het vlekje op haar schoen keek voordat zij op weg naar de deur stapte.

p.s. De foto is van Wikimedia Commons: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Genevieve_Smart%27s_heels_(14217820677)_(cropped).jpg

Een gedachte over “Hoe gaat het?

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.