verhalen!

Hier staan alle (zeer) korte verhalen die ik tot nu toe geschreven heb. Maar niet de wandelverhalen. Die staan hier.

  • Vakantie

    Op de Lekdijk bij Lexmond moest ik wachten op een kudde koeien die overstak van de boerderij naar de wei in de uiterwaard. Nu staan racefietsers erom bekend dat ze altijd haast hebben, en… Lees meer

  • Verdwalen

    De oude man had zijn half vergane oranje grote-mensen-driewieler voor de behangpapierwinkel van Priem in Gent geparkeerd en was op een zwarte kist ernaast gaan zitten. Van ver leek het alsof hij op een… Lees meer

  • Over Pippi Langkous, Schepen Bouwen, Spinoza en professionaliteit

    Een goede wijsheid is altijd handig. Ik ben een fan van Spinoza (ja, dat kan, en ik ben het niet om interessant te doen) en een van mijn favoriete stellingen van hem is deze:… Lees meer

  • De duivel in Gameren

    Toen de veerman van de pont naar Brakel-Herwijnen (of andersom) in zijn eigen dialect mijn vraag nog eens samengevat en herhaald had – ‘Gameren?’ – klonk het niet als een plaats waar je zou… Lees meer

  • Move fast

    Mensen vroegen mij vaak ‘goh, René, jij van beleid, wat doe jij eigenlijk om te ontspannen? Want de hele dag notities schrijven, dat gaat ook niet in je kouwe kleren zitten, toch?’ Nee, mensen,… Lees meer

  • Ik ben geen aap

    De techniek staat voor niets, zeggen ze wel eens, maar dat is niet waar. De techniek staat in de weg. Ik wilde mij inschrijven voor een congres en toen ik zo’n beetje mijn hele… Lees meer

  • Slapen is zonde

    Slapen, dat is eigenlijk zonde van je tijd. Toen ik klein was vroeg mijn moeder eens (wanhopig) aan me waarom ik maar niet wilde gaan slapen. ‘Dan zie ik niks,’ zei ik. Ik ben veel… Lees meer

  • Tunnel

    De vrouw die in Gouda naast mij kwam zitten diepte meteen haar mobieltje uit haar handtas en zei nog voor ze het ding goed en wel tegen haar oor had gedrukt zonder verdere inleiding:… Lees meer

  • Zielig

    De conductrice riep om dat de trein naar Utrecht zou gaan en onderweg alleen stopte in Gouda. Of nee, té Gouda. Waarom ze bij de NS de taal van een halve eeuw geleden spreken… Lees meer

Dagboek van

Een zenuwenlijder die het leven leuker schrijft.