verhalen!

Hier staan alle (zeer) korte verhalen die ik tot nu toe geschreven heb. Maar niet de wandelverhalen. Die staan hier.

  • Opruimen

    Het begon met een film waarin een Thaise vrouw besluit om het huis van haar ouders op te ruimen en te verbouwen, dit in weerwil van haar moeders wens en haar broers advies. Je… Lees meer

  • Vertrouwen

    Vertrouwen, daar hoor je ook veel over tegenwoordig. Politici hebben er opeens hun mond vol van. Vertrouwen is het helemaal. Ik sta zelf inmiddels te boek als een rabiate ‘vertrouwer’. Ik vertrouw namelijk iedereen.… Lees meer

  • Klein houden

    Klein houden, daar hoor je ook veel over tegenwoordig.Vooral in van die onstuimige vergaderingen waarin iedereen van geestdrift niet weet welk idee nou het leukste is om de wereld te verbeteren. Op een gegeven… Lees meer

  • Lucht

    In de krant stond een advertentie. Of eigenlijk stonden er drie. In één. Twee voor luchtbevochtigers en één voor een luchtreiniger of andersom (één luchtbevochtiger en twee -reinigers), dat weet ik niet meer, maar… Lees meer

  • Het gesprek

    Hét gesprek, daar hoor je ook veel over tegenwoordig. Mensen zeggen dan bijvoorbeeld: ‘het is wel goed dat we nu eindelijk het gesprek voeren’. Of: ‘ ik denk dat we daar eerst het gesprek… Lees meer

  • Zevenblad

    De man die mij samen met een vrouw tegemoetkwam, zei toen ze langs me liepen: ‘Met name zevenblad, want dat is zo’n beetje het ergste onkruid dat er is’. Verbolgen. Op zo’n toon van: ben… Lees meer

  • Omgekeerde avondklok

    Mijn moeder moest natuurlijk aan de oorlog denken. ‘s Avonds binnen blijven, daar is niks aan. Zeker niet als het moet. Maar stiekem de straat op, dat is ook niks. Zoals ‘tante’ Lenie, kort… Lees meer

  • Slachtoffer tegen wil en dank

    ‘Blijft u even hangen, meneer Poort,’ zei de rechter. Dat deed ik. Ik hoorde niets. Erg lang niets. Tot hij het nog eens zei: ‘Blijft u even hangen.’ Stilte. (Flashback.) Twee jaar geleden begon ik… Lees meer

  • online

    De meneer die de vergadering ging voorzitten, had zijn neus vooruit gestuurd. Tenminste, daar leek het op, want eerst hoorden we niks maar konden we wel heel erg diep in zijn linkerneusgat kijken. We… Lees meer

Dagboek van

Een zenuwenlijder die het leven leuker schrijft.