Dagboek van

verhalen!

Hier staan alle (zeer) korte verhalen die ik tot nu toe geschreven heb. Maar niet de wandelverhalen. Die staan hier.

  • Standenstoel

    Ik moest een stoel hebben. Een tuinstoel die je kon verstellen. Een standenstoel heet zoiets. En laat nu net bij de Blokker zo’n ding in de aanbieding zijn. Of was het omgekeerd? Dat weet ik… Lees meer

  • Stip (2, dus eerst 1 lezen, hieronder)

    Cavia had een vergadering op de kinderboerderij. Er kwam een meneer van het adviesbureau Hungerdunger, Hungerdunger, Hungerdunger, and McCormick (H3M, voor ingewijden), die namens de gemeente de strategische visie voor de komende vier jaar moest ontwikkelen. Ja, mensen, zomaar… Lees meer

  • Stip (1)

    Het lievelingsboek van Cavia is Alice in wonderland / Through the Looking glass, hoewel het hem wel erg spijt dat er geen guinea pigs in voorkomen. Het boek bevat een citaat dat hij mij… Lees meer

  • Opzeggen

    Ik ben dol op muziek, maar rekenen, daar heb ik een broertje aan dood. Een mens vraagt zich wel eens af wat erfelijke eigenschappen precies zijn, want mijn vader was boekhouder en ik heb… Lees meer

  • Vertrouwen

    Onlangs heeft een jonge reporter door de boel op te lichten onterecht een lintje gekregen. Goh. Het stond in de krant. Met een foto van de journalist erbij. Hij had best een zachtaardig gezicht,… Lees meer

  • Plat & scherp

    Toen mijn tante Stien veertien was, ging ze in een manufacturenwinkel aan de Spaarndammerstraat in Amsterdam werken. Garen, knopen, hoedenelastiek, onderbroeken van Ten Cate (ik ga dit niet uitleggen), dat soort dingen. Zij mocht daar niet… Lees meer

  • Trevira 2000

    Ik kocht bij Giensch in Utrecht een stropdas van Trevira 2000 en moest meteen aan mijn moeder denken, mijn moeder die vroeger zelf mijn kleren naaide. Ja, jongens en meisjes, moeders naaiden vroeger alles… Lees meer

  • Loslaten

    Op weg naar de trein kwam ik terecht in een groep Chinezen die uit de draaideur van een hotel wervelde. ze hadden allemaal dezelfde gelukzalige lach op hun gezicht en dito verwondering in hun ogen.… Lees meer

  • De weg kwijt (voor E.)

    Een nadeel van Groot Brittannië is dat de Britten zo aardig zijn. Ja, noem me een chagrijn, maar na een paar dagen in London kan ik ze wel villen. En dan schijnt het nog… Lees meer

Dagboek van

Een zenuwenlijder die het leven leuker schrijft.