Dagboek van

verhalen!

Hier staan alle (zeer) korte verhalen die ik tot nu toe geschreven heb. Maar niet de wandelverhalen. Die staan hier.

  • Deftigdoenerij (2)*

    Er leek geen vuiltje aan de lucht toen ik monter het station binnen liep om de trein te nemen naar de bossen bij Veenendaal om daar eens heel erg te gaan wandelen. Alles beloofde… Lees meer

  • Reflectie

    In de bus zat ik achter een glazen tussenschot dat kennelijk goed spiegelde, want aan de andere kant stond een vrouw haar make-up bij te werken. Vooral haar wenkbrauwen vond ze belangrijk, want die… Lees meer

  • Gunnen

    Je hoort het tegenwoordig niet zoveel meer, ik in ieder geval niet, dat mensen een gesprek waarin iemand om één of andere reden over de tong gaat, beëindigen met de conclusie dat die persoon… Lees meer

  • Broeierig

    ‘Simone straalde echt iets broeierigs uit!’ zei de vrouw die voor mij liep nogal verstaanbaar tegen iemand in haar oortjes. Ze deed me om een of andere reden denken aan Jeanette op wie ik… Lees meer

  • Weer die wolven!

    Goed, het hoge woord is eruit, de provincies willen de wolf niet meer. Er is gewoon geen plaats voor hem/haar. En zeker niet voor hem én haar, want dan heb je voor je het… Lees meer

  • Pakje

    Van huis uit was ik altijd dol op pakjes, maar de pakjesbezorgdiensten die ze bij mij zouden moeten brengen hebben dat goed vergald. Ja: ‘zouden moeten brengen’ (onleesbare opeenstapeling van werkwoorden – sorry). Mijn… Lees meer

  • Vandaag in de natuur

    Op het centraal station van Utrecht, of eigenlijk net daarbuiten, aan het begin van de winderige promenade die ze aan de Seijpesteinkant hebben aangelegd, hangt een bord met van die kleine ledlampjes om letters… Lees meer

  • Writer’s block (en een poging om eruit te komen)

    De twee mannen die ontspannen op hun sturen leunden, fietsen frontaal tussen hen in, zwegen. Oude kennissen, leek mij, die elkaar hier op een paadje in het park waren tegengekomen. Ze hervatten hun gesprek… Lees meer

  • Ruimte

    ‘Goed, nu geef ik hem dus meer ruimte,’ zei de vrouw tegen haar reisgenote (we zaten in de trein). Die knikte begripvol. ‘Waar ik kan,’ voegde de vrouw toe. Quod non, dacht ik (ja,… Lees meer

Dagboek van

Een zenuwenlijder die het leven leuker schrijft.