‘Nou ja, alsof wij zo makkelijk waren!’ zei de jongeman tegen de mevrouw, die kennelijk zijn moeder was, want hij herinnerde haar ter illustratie meteen aan enkele voorvallen uit zijn jeugd waaruit bleek dat… Lees meer

De afgelopen weken wist ik niets om over te schrijven. Ik bedoel, meestal vind ik altijd wel een grap of iets moois in wat ik zie of meemaak en daar schrijf ik dan over,… Lees meer

Negen bewegende pasfoto’s op het scherm van mijn iPad en één ervan schuift naar de pole position (links boven), de miniponem van de voorzitter, die eerst vrolijk een halve minuut naar lucht hapt tot… Lees meer

Peter kwam piepend en krakend tot stilstand. Zo voelde het tenminste. Hij bleef staan, de fiets tussen zijn benen, het stuur in zijn handen. Door het raam zag hij zijn vrouw in de huiskamer… Lees meer

Nou, de Olympische spelen zijn begonnen hoor. Ik keek samen met mijn moeder naar het schaatsen. Omdat ik zelf geen tv heb en het lang geleden was dat ik integraal naar een sportprogramma had… Lees meer

‘Ja, vorm! Maar vorm is ook altijd inhoud,’ zei de man met veel aplomb tegen het groepje jonge vrouwen waarmee hij aan een ronde tafel zat in een vers geopend restaurant dat, alsof niemand… Lees meer

‘Ik heb je drie keer gebeld, vriend!’ zei de man tegenover mij.Telefoongesprek. Dat had ik niet meteen door. Ik keek op. De man keek door mij heen. Gefocust. Zo zou hij het zelf noemen,… Lees meer

Goed, de versoepelingen waren amper uitgeroepen of ik verlangde van de weeromstuit heel erg terug naar een paar fases geleden, toen we nog een avondklok hadden en iedereen lekker binnen bleef om daar lawaai… Lees meer

Op de Leidsekade zette de krantenjongen zijn fiets tegen een lantaarnpaal om mij staande te houden en te vragen of ik er zo uitzag omdat ik het mooi vond, of ‘voor geloof’. Hij dacht… Lees meer