Dagboek van

Laatst riep een mevrouw op het station om dat er tussen Geldermalsen en Culemborg vertragingen waren. Door ‘beperkingen van materieelinzet’.

Hm… wat is dat?

Vaag.

Om precies te zijn: vaag om te verhullen. Dat is iets zó zeggen of opschrijven dat het wel de waarheid is maar dat niemand die kan vinden.

Een ander voorbeeld.

Wie moet opschrijven dat er minder subsidiegeld komt voor zwemlessen aan goudvissen (op zich een begrijpelijke maatregel), maar vreest voor boze reacties van aquariumhouders, schrijft dat de ‘financiële budgetten neerwaarts worden bijgesteld’.

Tegen de tijd dat duidelijk is wat er echt staat, en de aquariumhouders voor het ministerie te hoop lopen met spandoeken (‘GEEN LES VOOR VIS IS EEN GEMIS!’) is de motie al aangenomen.

Met de ‘beperkingen van materieelinzet’ wil de NS ook verhullen. Ze bedoelen natuurlijk gewoon dat er te weinig treinen zijn. Maar dat is een beetje ongemakkelijk om toe te geven als je van de spoorwegen bent. Treinen zijn dan je core business.

Dus zeg je iets vaags. Dan heb je twee opties. Ja, ongetwijfeld veel meer, maar ik wil deze post beknopt houden.

De eerste optie is oeverloos uitweiden en om de hete brij heendraaien. Bijvoorbeeld: “Beste reizigers. We komen vandaag heel misschien niet iedere keer precies op tijd in Geldermalsen en Culemborg aan. Want we hebben eigenlijk best wel veel van die geel-blauwe voertuigen waar u altijd in zit nodig en vandaag kunnen we ze jammer genoeg niet allemaal gebruiken. (Sorry.)”

Ik zou het leven op het station echt veel leuker vinden als ze dit soort teksten gingen omroepen, maar zelfs bij de spoorwegen snappen ze ook wel dat dit averechts werkt. Als mensen naar deze volzin moeten luisteren, missen ze ook nog eens de trein die wél gaat.

De andere optie is een veel kortere mededeling, maar dan met moeilijke woorden. Zoals dus werd omgeroepen. ‘Beperking van’ in plaats van ‘te weinig’ en ‘materieelinzet’ in plaats van ‘treinen die rijden’.

Het is de waarheid, maar die hebben ze zoek gemaakt. Net als de treinen.

…

En toen wist ik niet hoe ik een einde aan deze blog moest breien, Tot ik ontdekte dat het op LinkedIn heel erg mode is om met een (indringende) vraag te eindigen.

Dus.

Wat zou u vandaag eens vaag willen zeggen of schrijven? Of heeft u dat al gedaan?

p.s. Oproep aan de Nederlandsche Spoorwegen: Zeg maar gewoon wat er aan de hand is. Kunnen we onderhand wel hebben.