Dagboek van

In de serie ‘onbegrijpelijke borden!’ deze week dit exemplaar. Het staat naast de weg aan de rand een dorpje aan de Linge. 

Mijn eerste gedachte, eigenlijk meer een vraag, was waar ik op moest letten als de situatie onoverzichtelijk was. Meestal weet ik in dat soort omstandigheden eerst van de paniek niet waar ik kijken moet om vervolgens alleen maar oog te hebben voor iets wat er niet toe doet. Bijkomende vraag: kun je wel op iets letten in een onoverzichtelijke situatie? Ik zou denken van niet, de situatie is niet voor niets onoverzichtelijk.  

‘Nee, sukkel,’ zei Koala, ‘’het gaat er niet om dat je érgens op let, maar dat je oplet! In het algemeen. Dat je uitkijkt, voorzichtig bent!’

‘Ah! Dank je voor dit bruggetje,’ zei ik. 

Mijn tweede gedachte was namelijk een oproep te doen . En wel dezeaan de instantie die het bord had neergezet: doe er dan wat aan! Wat hebben we aan een bord dat ons waarschuwt voor iets wat ze ook zouden kunnen verhelpen? 

‘Pas op! Zachte berm.’ is er ook zo een. Ik zou zeggen: verhard de berm. Of is een zachte berm gewoon een ongrijpbaar verschijnsel waar we ons bij moeten neerleggen? Maar wat moeten we dan met ‘Gevaarlijke berm!’? Dat is geen fenomeen waarin ik zou willen berusten. Als kind was ik altijd bang dat zulke bermen plotseling als hoge zeegolven zouden oprijzen om me mee te nemen naar ondergrondse diepten. Alleen een bord ernaast om voorbijgangers erop te wijzen vind ik dan een beetje gemakzuchtig. Ik ga voor de zekerheid altijd aan de overkant lopen, in de hoop dat de berm zich daar gedeisd houdt. 

Eh… Terug naar het bord in dat dorpje. Maak de situatie overzichtelijk, zou ik zeggen, dan kan dat bord weg.

Bovendien… Het duurt niet lang meer of het bord staat zelf in een onoverzichtelijke situatie. Wat er onderaan in de witte balk staat is door de woekerende heg al niet meer te lezen en die groeit gewoon door natuurlijk. 

‘Daar staat volgens mij helemaal niks, zei Koala.

‘Niks? Waarom dan een witte balk?’ 

‘Zeg jij het maar…’

Dus ik op onderzoek uit. Zo hoog was die heg nou ook weer niet.  Maar ik had niet op de berm gerekend. De geváárlijke berm. Daar hadden ze dan weer géén bord voor geplaatst. 

Koala heeft me drie kwartier lopen zoeken. Uiteindelijk kwam ik aan de andere kant van het dorp weer bovengronds!